Bilmezsin sevgilim bu şehirde ne köşe bucaklar vardır. Öyleki oraya güneş bir başka doğar,bir başkadır oraların aydınlanması. O köşelere varan güneş varmaz başka hiçbir yere. Sanki o güneş buralar için yaratılmıştır; çünkü buraları değişik aydınlatır. Oralarda sevgilim , hayatımızı bir örümcek ağı gibi kusursuz bir simetri ile sıkı sıkıya bağlayan hayattan başka , bambaşka bir hayat vardır. Oralar ki kimsenin görmediği, kimsenin bilmediği, erişemediği yerlerdir. Ancak masallara konu olabilir böyle güzel bir yer. Masallara inanılır ve masallarla yaşanılır bu köşe bucaklarda.

     Bizim dünyamızdan başkadır orada yaşam ve orada yaşam yaşam doludur bizimkine inat edercesine. İnsan sevgisi vardır oralarda,doğa sevgisi vardır. Karıncaya bile saygı duyulur sırtındaki onca yüke rağmen. İşte sevgilim, bu dünya, bu yerler benimdir. Benim yaşamımdır buralar. Basittir sıradandır ama hayat doludur. Yağmur yağdığında dahi güler yüzlü insanlar vardır benim ülkemde. Tebessüm vardır daima hazinli yağmur damlaları arasında.

     Benim köşelerimdeki insanlar utangaçtır. Tıpkı henüz yüzündeki yeni çıkan tüyleri kesmeye koyulan ergen bir erkeğin kapının aniden açılmasıyla babasına yakalanıp utançtan yüzünün kıpkırmızı olması gibi. Doğaldır i içtendir ve bu yüzden de utangaçtır. Korku nedir bilmezler , bu bulutlardan yoksundur benim insanlarım. Korkmazlar çünkü sevmeyi bilirler. Öyle severler ki karşısındakini korkuturlar sevgisinin büyüklüğü ile. Temizdir benim insanlarım ; tıpkı doğanın havasını içine çekerken ciğerlerine dolan o tertemiz hava gibi.

     Bunlar benim insanlarım sevgilim. Şimdi karar ver; benim insanlarımın yanında mısın, yoksa karınca yuvasının içindeki milyonlarca herhangi bir karınca mı?